32 2222164 , 511 468 564 straz.miejska@myslowice.pl

Za kierownicą

Jesteś widoczny – jesteś bezpieczny


Apelujemy do wszystkich pieszych oraz osób poruszających się po drogach rowerami, aby zadbali o to, by być widocznym. Zapadający zmrok, opady deszczu lub śniegu, mgła itp. powodują, że piesi i rowerzyści – zwłaszcza ubrani w ciemną odzież – są mało widoczni na drodze. Dlatego właśnie każdy pieszy i rowerzysta, który porusza się w takich warunkach, szczególnie w miejscach słabo oświetlonych, powinien – dla własnego bezpieczeństwa – posiadać elementy odblaskowe (np. kamizelki, paski naszyte na ubranie). Pozwoli to kierującym pojazdami samochodowymi do odpowiednio wczesnego podjęcia takiego manewru, dzięki któremu nie dojdzie do wypadku.

Ustawa „Prawo o ruchu drogowym”, popularnie zwana „kodeksem drogowym” dotyczy nie tylko zmotoryzowanych użytkowników dróg. Zawarte w niej zakazy i nakazy obowiązują także pieszych i rowerzystów a stosowanie się do nich wpłynie na poprawę bezpieczeństwa wszystkich użytkowników dróg. Oto niektóre z nich:

Piesi


Art. 11 [Obowiązki pieszych]

1. Pieszy jest obowiązany korzystać z chodnika lub drogi dla pieszych, a w razie ich braku – z pobocza. Jeżeli nie ma pobocza lub czasowo nie można z niego korzystać, pieszy może korzystać z jezdni, pod warunkiem zajmowania miejsca jak najbliżej jej krawędzi i ustępowania miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi.

2. Pieszy idący po poboczu lub jezdni jest obowiązany iść lewą stroną drogi.Piesi idący jezdnią są obowiązani iść jeden za drugim. Na drodze o małym ruchu, w warunkach dobrej widoczności, dwóch pieszych może iść obok siebie.

Bardzo dużo wypadków drogowych powodowanych jest przez pieszych, którzy przez jezdnię przechodzili w miejscu zabronionym. Pamiętać więc należy, że przepisy też wskazują jak i gdzie należy przechodzić przez jezdnię.

Art. 13 [Przechodzenie przez jezdnię]

1. Pieszy, przechodząc przez jezdnię lub torowisko, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, korzystać z przejścia dla pieszych. Pieszy znajdujący się na tym przejściu ma pierwszeństwo przed pojazdem.

2. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych jest dozwolone, gdy odległość od przejścia przekracza 100 m. Jeżeli jednak skrzyżowanie znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m od wyznaczonego przejścia, przechodzenie jest dozwolone również na tym skrzyżowaniu.

3. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych, o którym mowa w ust. 2, jest dozwolone tylko pod warunkiem, że nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub utrudnienia ruchu pojazdów. Pieszy jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdom i do przeciwległej krawędzi jezdni iść drogą najkrótszą, prostopadle do osi jezdni.

4. Jeżeli na drodze znajduje się przejście nadziemne lub podziemne dla pieszych, pieszy jest obowiązany korzystać z niego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

5. Na obszarze zabudowanym, na drodze dwujezdniowej lub po której kursują tramwaje po torowisku wyodrębnionym z jezdni, pieszy przechodząc przez jezdnię lub torowisko jest obowiązany korzystać tylko z przejścia dla pieszych.

6. Przechodzenie przez torowisko wyodrębnione z jezdni jest dozwolone tylko w miejscu do tego przeznaczonym.

7. Jeżeli wysepka dla pasażerów na przystanku komunikacji publicznej łączy się z przejściem dla pieszych, przechodzenie do i z przystanku jest dozwolone tylko po tym przejściu.

8. Jeżeli przejście dla pieszych wyznaczone jest na drodze dwujezdniowej, przejście na każdej jezdni uważa się za przejście odrębne. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przejścia dla pieszych w miejscu, w którym ruch pojazdów jest rozdzielony wysepką lub za pomocą innych urządzeń na jezdni.

Art. 14 [Zakazy w ruchu pieszych] Zabrania się:

1)  wchodzenia na jezdnię:

a)  bezpośrednio przed jadący pojazd, w tym również na przejściu dla pieszych, 

b)  spoza pojazdu lub innej przeszkody ograniczającej widoczność drogi; 

2)  przechodzenia przez jezdnię w miejscu o ograniczonej widoczności drogi;

3)  zwalniania kroku lub zatrzymywania się bez uzasadnionej potrzeby podczas przechodzenia przez jezdnię lub torowisko;

4)  przebiegania przez jezdnię;

5)  chodzenia po torowisku;

6)  wchodzenia na torowisko, gdy zapory lub półzapory są opuszczone lub opuszczanie ich rozpoczęto;

7)  przechodzenia przez jezdnię w miejscu, w którym urządzenie zabezpieczające lub przeszkoda oddzielają drogę dla pieszych albo chodnik od jezdni, bez względu na to, po której stronie jezdni one się znajdują.

Rowerzyści


Rowerzyści zaliczani są do tak zwanych „niechronionych użytkowników drogi”, gdyż w przypadku zderzenia z samochodem mają znacznie mniejsze szanse na uniknięcie obrażeń niż kierowca pojazdu. Stosowanie niżej podanych zasad przez rowerzystów oraz ogólnej zasady ostrożności przez kierowców pojazdów mechanicznych spowoduje, że dojazd rowerzysty do celu podróży będzie bezpieczny.

 

Art. 33 [Kierowanie rowerem]

1. Kierujący rowerem jest obowiązany korzystać z drogi dla rowerów lub pasa ruchu dla rowerów, jeśli są one wyznaczone dla kierunku, w którym się porusza lub zamierza skręcić. Kierujący rowerem, korzystając z drogi dla rowerów i pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym.

1a. Kierujący rowerem może zatrzymać się w śluzie rowerowej obok innych rowerzystów. Jest obowiązany opuścić ją, kiedy zaistnieje możliwość kontynuowania jazdy w zamierzonym kierunku i zająć miejsce na jezdni zgodnie z odpowiednio art. 33 ust. 1 lub art. 16 ust. 4 i 5.

2. Dziecko w wieku do 7 lat może być przewożone na rowerze, pod warunkiem że jest ono umieszczone na dodatkowym siodełku zapewniającym bezpieczną jazdę.

3. Kierującemu rowerem lub motorowerem zabrania się:

1)  jazdy po jezdni obok innego uczestnika ruchu, z zastrzeżeniem ust. 3a;

2)  jazdy bez trzymania co najmniej jednej ręki na kierownicy oraz nóg na pedałach lub podnóżkach;

3)  czepiania się pojazdów.

3a. Dopuszcza się wyjątkowo jazdę po jezdni kierującego rowerem obok innego roweru lub motoroweru, jeżeli nie utrudnia to poruszania się innym uczestnikom ruchu albo w inny sposób nie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego.

4.(uchylony)

5. Korzystanie z chodnika lub drogi dla pieszych przez kierującego rowerem jest dozwolone wyjątkowo, gdy:

1)  opiekuje się on osobą w wieku do lat 10 kierującą rowerem;

2)  szerokość chodnika wzdłuż drogi, po której ruch pojazdów jest dozwolony z prędkością większą niż 50 km/h, wynosi co najmniej 2 m i brakuje wydzielonej drogi dla rowerów oraz pasa ruchu dla rowerów;

3)  warunki pogodowe zagrażają bezpieczeństwu rowerzysty na jezdni (śnieg, silny wiatr, ulewa, gołoledź, gęsta mgła), z zastrzeżeniem ust. 6.

6. Kierujący rowerem, korzystając z chodnika lub drogi dla pieszych, jest obowiązany jechać powoli, zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym.

7. Kierujący rowerem może jechać lewą stroną jezdni na zasadach określonych dla ruchu pieszych w przepisach art. 11 ust. 1-3, jeżeli opiekuje się on osobą kierującą rowerem w wieku do lat 10.

Kierowcy pojazdów mechanicznych


Podstawowym aktem prawnym określającym zasady i warunki poruszania się po drogach jest Prawo o ruchu drogowym, które już w pierwszym przepisie wskazuje, gdzie ma być stosowane i w jaki sposób.

Art. 1 ust. 1. Ustawa określa:

1)  zasady ruchu na drogach publicznych, w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu;

2)  zasady i warunki dopuszczenia pojazdów do tego ruchu;

3) wymagania w stosunku do innych uczestników ruchu niż kierujący pojazdami; 

4)  zasady i warunki kontroli ruchu drogowego.

Ust. 2. Przepisy ustawy stosuje się również do ruchu odbywającego się poza miejscami wymienionymi w ust. 1 pkt 1, w zakresie:

1)  koniecznym dla uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa osób;

2)  wynikającym ze znaków i sygnałów drogowych.

 Przestrzeganie przepisów zawartych w tym akcie prawnym jest bardzo ważne, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, gdy liczba pojazdów poruszających się po naszych drogach jest bardzo duża i stale wzrasta. Jedną z podstawowych zasad skierowanych do wszystkich użytkowników ruchu drogowego jest zasada ostrożności i gdyby była powszechnie stosowana, nie doszłoby do wielu nieszczęść.

Art. 3 [Zasady zachowania na drodze]

Uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga – szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie.

Uprawnienia osób niepełnosprawnych poruszających się pojazdem


Dla osób niepełnosprawnych, które mają znaczne problemy z przemieszczaniem się, przewidziano szereg specjalnych uprawnień związanych z poruszaniem się po drogach oraz parkowaniem.

Osoby niepełnosprawne, o obniżonej sprawności ruchowej, mogą ubiegać się o wydanie karty parkingowej, potwierdzającej ich szczególne uprawnienia.

Karta parkingowa

Karta parkingowa to dokument międzynarodowy. Obowiązuje na terenie Polski i krajów Unii Europejskiej. Pamiętać jednak należy, że w każdym kraju przepisy prawa drogowego są różne i w związku z tym karta parkingowa daje różne uprawnienia.

UWAGA! Obecnie obowiązujące karty parkingowe stracą ważność 30 listopada 2014 r.

Nowy wzór karty parkingowej określony jest w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 25 czerwca 2014 r. w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych.

Uprawnienia do otrzymania karty parkingowej:

Zgodnie z ustawą z 23 października 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 1446) imienną kartę parkingową można otrzymać tylko na podstawie orzeczeń wydawanych przez Powiatowe lub Miejskie Zespoły do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności.

Uprawnienia wynikające z posiadanie karty parkingowej

Na terenie Polski karta parkingowa uprawnia do:

  • parkowania na miejscach parkingowych wyznaczonych dla osób niepełnosprawnych (tzw. kopertach),
  • niestosowania się do następujących znaków drogowych, z zachowaniem szczególnej ostrożności:
B-1    zakaz ruchu w obu kierunkach
B-3    zakaz wjazdu pojazdów silnikowych z wyjątkiem motocykli jednośladowych
B-3a  zakaz wjazdu autobusów
B-4    zakaz wjazdu motocykli
B-10  zakaz wjazdu motorowerów
B-35  zakaz postoju
B-37  zakaz postoju w dni nieparzyste
B-38  zakaz postoju w dni parzyste
B-39  strefa ograniczonego postoju

Przepis ten dotyczy również:

  • kierującego pojazdem przewożącego osobę o znacznie ograniczonej możliwości samodzielnego poruszania się,
  • pracowników placówek zajmujących się opieką, rehabilitacją lub edukacją osób z niepełnosprawnością mających znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się, pozostających pod opieką tych placówek.

Wszystkie przepisy dotyczące karty parkingowej stosują się także do osób, które posługują się kartą parkingową wydaną poza granicami Polski.

Karta parkingowa daje uprawnienia wynikające z przepisów kodeksu drogowego, ale generalnie nie zwalnia z opłat za parkowanie (poza miejscami specjalnie wydzielonymi). Jednak każde miasto/gmina mogą tworzyć własne przepisy dające dodatkowe uprawnienia osobom niepełnosprawnym, w tym prawo do bezpłatnego parkowania na terenie całego miasta.

Kartę parkingową należy umieścić za przednią szybą pojazdu samochodowego, a jeśli pojazd nie posiada przedniej szyby –  w miejscu widocznym w przedniej części pojazdu, eksponując jej zabezpieczenia, tak, by możliwe było odczytanie jej numeru i daty ważności.

Samochód osoby, która ma prawo nie stosować się do wymienionych znaków może być oznaczony (Dz. U. z 1999 r., Nr 59, poz. 632 z późn. zm. §36) tzw. emblematem inwalidzkim, ale nie jest to formalny dokument. Pamiętajmy, że naklejenie emblematu to tylko oznaczenie pojazdu jako samochodu osoby niepełnosprawnej – do wybranych znaków nie stosujemy się na podstawie posiadanej karty parkingowej.

Skip to content